Tuesday, November 5, 2019

உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நீங்கள் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் சொத்து?

சமீபத்தில் ஒரு வயதான தம்பதியர் பேசக் கேட்டேன். முதலில் அந்த பெரியவர் முன்வந்து, தனது எளிமையான ஆரம்ப நாட்களை நினைவுகூர்ந்து பேசத்துவங்கினார். அவர் 13 வயதாயிருக்கும்போது தனது பிசினஸை ஆரம்பித்திருக்கிறார். முதலாவது அவர் செய்த தொழில் - கார் கழுவுதல். அதில் கிடைத்த சொற்ப வருமானத்தில் நேர்மையாக இருந்து, படிப் படியாக மிகவும் நல்ல ஒரு நிலைமைக்கு தேவன் அவரை உயர்த்தி இருக்கிறார். இதை அவர் சொல்கையில், இன்று என்னிடம் இருக்கும் பணத்தை வைக்க இடமில்லை என்று சொல்லுமளவுக்கு உள்ளதாகச் சொன்னார். அதன் பின் அவர் சொன்னதுதான் ஹைலைட்!

என்னிடம் உள்ள செல்வம் எதையும் நான் என் பிள்ளை(களு)க்கு விட்டுச் செல்லப் போவதில்லை என்றார். சற்று அதிர்ச்சியாகவும், அதெப்படி என்று கேள்வியாகவும் இருந்தது. அவர் தொடர்ந்து சொல்லுகையில், நான் என் பிள்ளைகளுக்கு என் செல்வத்தை அல்ல, என்னுடைய நல்ல நடத்தை அல்லது குணாதிசயத்தையே விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறேன். மற்றபடி, செல்வம் அனைத்தையும் வாழும்போதே நற்காரியங்களுக்காக செலவிட்டுக் கொண்டிருப்பதாகவும், தொடர்ந்து அதைச் செய்து முடிப்பேன் என்றும் நிதானமாக சொல்லி முடித்தார். அந்த பெரியவர் பேச ஆரம்பித்த சற்று நேரத்தில், அவர்கள் மனைவியும் மேடை ஏறி, இருவரும் மாறி மாறி பேசினார்கள், தொடர்ச்சித் தன்மையில் எந்த தொய்வும் இல்லை. அவர் பேசியதும், அவர்கள் இருவரும் நடந்து கொண்ட பண்பும் மிகவும் ஊக்கமளிப்பதாக இருந்தது.

ஒன்றை சொல்ல மறந்து விட்டேன். தன் பிள்ளைகளுக்கு செல்வத்தையல்ல, குணத்தையே விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறேன் என்று அவர் சொன்ன போது, அவர்களின் மகளும் மருமகனும் அதே இடத்தில் தான் இருந்தனர் என்பது சிறப்பு.



இந்த பதிவின் தலைப்புதான் என் மனதில் இருக்கும் தற்பரிசோதனைக் கேள்வி - உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நீங்கள் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் சொத்து?

Friday, October 25, 2019

"பொருளாதார செழிப்பு உபதேசம்” பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?


Prosperity Gospel - Some reflections ( If you want to read the original in English scroll down)

”பொருளாதார செழிப்பு உபதேசம்” என்ற பதத்தைப் பற்றிய என் புரிதல் என்னவெனில், நீங்கள் இயேசுவைப் பின்பற்றினால், அவர் உங்களை செழிப்பாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருக்கும்படிச் செய்வார் என்ற போதனையை இது குறிக்கிறது என்பதாகும். ஜனங்கள் இயேசுவைப் பின்பற்றவேண்டும் என்ற தீர்மானத்தை எடுப்பதன் மூலமாக அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் இனி வரும் நாட்களில் ஆரோக்கியமான மற்றும் செழிப்பான சுகவாழ்வு வாழலாம் என்று சொல்லி மக்களைக் கவர்வதற்காக இப்போதனையானது அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பல்வேறு காரணங்களின் நிமித்தமாக இது ஒரு ஆபத்தான போதனை என நான் நம்புகிறேன். முதலாவதாக மற்றும் (எனது கருத்தின்படி) முக்கியமானதாக உள்ள காரணம் என்னவெனில், இயேசு கிறிஸ்து மற்றும் அப்போஸ்தலர்களின் முன்மாதிரி மற்றும் போதனைகளுக்கு முரணானதாக இது இருக்கிறது. ”ஒருவன் என்னைப் பின்பற்றி வர விரும்பினால், அவன் தன்னைத்தான் வெறுத்து, தன் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு என்னைப் பின்பற்றக்கடவன்” என இயேசு தன் சீடர்களுக்குப் போதித்தார் (மத்தேயு 16:24). இது அவரண்டை வந்து செழிப்படைவதற்கான ஒரு அழைப்பு அல்ல, மாறாக அவர் பின் சென்று பாடுபடுவதற்கான அழைப்பு ஆகும். இயேசு கிறிஸ்துவைப் பின்பற்ற தீர்மானம் எடுப்பதினால் வரும் பாடுகளைப் பற்றி விளக்கும் வேதபகுதிகளை புதிய ஏற்பாடு முழுவதிலும் நாம் காணலாம். நான் ஒரு முறை பிரசங்கம் செய்யும்போது, ஒரு புத்தகத்தைத் தவிர புதிய ஏற்பாட்டில் ஒவ்வொரு புத்தகத்திலும் பாடுகள் பற்றி சொல்லப்பட்டிருப்பதைக் காண்பித்து நான் பேசினேன். இந்த உலக காரியங்களை உதறி தள்ளிவிட்டு அவைகளைப் பார்க்கிலும் மகா பெரிதான பொக்கிஷத்தைக் கண்டடைவதுதான் இயேசுவைப் பின்பற்றுதல் என்பதன் பொருள் என அவர் மிகத் தெளிவாக சொல்லி இருக்கிறார் (லூக்கா 9:58, மத்தேயு 19:21, மத்தேயு 13:44-46). தங்கள் வாழ்க்கையில் மிக மகிழ்வுடன் பாடுகளை அனுபவித்து இரத்த சாட்சிகளாக மரித்த அப்போஸ்தலர்கள் மூலமாக இது நன்றாக விளக்கிக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. இது பற்றி, அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தன் பாடுகள் நிறைந்த வாழ்க்கை முறையை கள்ள போதகர்களின் உல்லாசமான வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டு பேசும் போது பேசுகிறார் (1 கொரிந்தியர் 4:8-13, 2 கொரிந்தியர் 4, 11). பொருளாதார செழிப்பு உபதேசமானது மிகவு ஆபத்தானது, ஏனெனில் வேதம் கூறும் நற்செய்து அதுவல்ல.

இயேசுவே மிகவும் உயர்ந்த பரிசு ஆவார். அவரே வாழ்வின் உணவு (ஜீவ அப்பம்). யோவான் 6 ம் அதிகாரத்தில், மற்றுமொரு அற்புத உணவுக்காக ஜனங்கள் இயேசுவிடம் வந்த போது, அவர்களுக்கு அவர் அதைக் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, அவர்கள் தன்னை மட்டுமே தேடி வந்தார்களா அல்லது உணவுக்காக வந்தார்களா என அவர்களிடம் கேட்டார். அவர்கள் கேட்பதையெல்லாம் கொடுக்கும் ஒரு கற்பனை பூதமாக இருக்க அவர் சம்மதிக்கவில்லை. அந்நேரத்தில் அனேகர் இயேசுவை விட்டு விலகிச் செல்ல அவர் அனுமதித்தார், ஏனெனில் உலகப் பிரகாரமாகத் தங்களுக்கு  கொடுத்தால்தான் இயேசு தங்களுக்குத் தேவை என அவர்கள் நினைத்தனர் (பொருளாதார செழிப்பு உபதேசம்). இயேசுவைப் பின்பற்றுவதினால் தங்களுக்கு வீடு இல்லை எனினும், ஒன்றுமில்லாதிருந்தாலும் அதைப் பொருட்படுத்தாது இயேசுவை உயர்ந்த பொக்கிஷமாக கருதிய சீடர்கள் மட்டுமே அவரோடிருந்தனர், மற்றவர்கள் விலகிச் சென்றுவிட்டனர்.    கிறிஸ்தவர்களாகிய நமக்கு, இயேசுவே நம் விருப்பங்கள் மற்றும் குறிக்கோள்களின் மையமாக இருக்கிறார். இயேசுவின் மதிப்பு மற்றும் அவர் யார் என்பதிலிருந்து நம் பார்வையை விலக்கி, மாறாக இயேசு உங்களுக்கு என்ன செய்யக் கூடும் என்பதில் முழுக் கவனத்தையும் செலுத்த வைப்பதன் மூலமாக செழிப்பு உபதேசமானது வேத சத்தியத்தை திரித்துக் கூறுகிறது. இதன் விளைவாக அனேகர் இயேசுவிடம் வருகிறார்கள் (அல்லது வருவதாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள்). அவர்கள் இயேசுவின் மீது அன்பு வைத்தோ, பாவத்தை வெறுத்தோ, அல்லது அவருக்காக மரிக்கவும் ஆயத்தம் என்றோ வருவதில்லை. மாறாக, அவர்களின் இருதய விருப்பத்தின் படி சரீர சுகம், பொருள் மற்றும் செழிப்பை அவர்களுக்கு இயேசு தருவார் என நம்புவதினால் அவர்கள் வருகிறார்கள். உண்மைக் கிறிஸ்தவம் இது அல்ல, “இயேசுவிடம் வருவதற்கு” இதுவே அவர்களது நோக்கமாக இருக்குமெனில், அவர்கள் உண்மையில் கிறிஸ்தவர்கள் அல்ல.
இப்போதனையானது ஆபத்தானது என்பதற்கான மற்றுமொரு காரணம் என்னவெனில், கேட்பவர்களை குழப்பத்திலும் சோர்விலும் ஆழ்த்தக் கூடிய தவறான நம்பிக்கையை இது கொடுக்கிறது என்பதாகும். பொருளாதார செழிப்பு பிரசங்கிகளின் பிரசங்கங்களைக் கேட்பவர்கள் தங்களுடைய ஊழியங்களுக்கு அதிகம் கொடுத்தால் அதிக செழிப்பு உண்டாகும் என வாக்குப் பண்ணுகின்றனர். பரிசுத்த வேதாகமத்தில் அப்படி ஒரு வாக்குத்தத்தம் கிடையவே கிடையாது. தேவன் வாக்குப் பண்ணாத ஒன்றை, அவர் தரவேண்டும் என நாம் எதிர்பார்க்கமுடியாது. அநேக ஏழை நாடுகளில், இப்போதனையின் விளைவாக கேட்பவர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரங்களையும் கொடுத்து இழந்து, பிரசங்கிப்பவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் செழிப்படையாத ஒரு நிலை காணப்படுகிறது. ஜனங்கள் தங்கள் விசுவாசத்தை சேதமடைய விடாதபடிக்கு இப்படிப்பட்ட போதனைக்கு எதிராக எச்சரிக்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகும்.
அனைவரும் இந்த உலக செல்வத்தை நாட வேண்டும் என புதிய ஏற்பாடு போதிக்க வில்லை. இந்த உலக உடைமைகளைக் குறித்து நாம் கவலைப்படக் கூடாது என்றே அது போதிக்கிறது. நாம் போதுமென்ற மனதுடன் அடிப்படை தேவைகளுடன் வாழ்வதற்கு, நமக்கு மிகவும் விலையேறப்பெற்ற ஒன்று கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது (1 தீமோத்தேயு 6:8). ” எங்களுக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தை இன்று எங்களுக்குத் தாரும்” என்று ஜெபிக்கும்படி இயேசு தன் சீடர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். நமக்கு அவசியமானவைகளைப் பெற நமக்கு வாக்குத்தத்தம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறதேயன்றி, இவ்வுலக ஐசுவரியங்களைப் பெறுவதற்காக அல்ல. நம் தேவைக்கும் அதிகமாக நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், நாம் அச்செல்வத்தை தேவ இராஜ்ஜியத்திற்காக பயன்படுத்த வேண்டி நம்மிடம் அவை கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதே அதன் பொருள் (2 கொரிந்தியர் 8:1-15, லூக்கா 16:1-15). பொருளாதாரச் செழிப்பைப் பற்றி (அல்லது பணக்காரர்கள் ஆவது பற்றி) பேசுவதில் அதிக நேரம் செலவழிக்கும் போதகர்களைப் பற்றி எச்சரிக்கையாயிருங்கள் (1 தீமோத்தேயு 6:10).

தேவன் மிகவும் மேலான கனத்திற்கு உரியவர். மிகைப்படுத்தல் நிறைந்த இக்காலத்தில், அவருடைய மதிப்பைக் குறிப்பிட போதிய வார்த்தைகள் நம்மிடம் கிடையாது. உலக ஐசுவரியங்கள் மீது கவனத்தை வைக்கத் தூண்டும் எந்த போதனையும் அவருடைய மகிமையைப் பற்றிய மிகவும் குறுகிய பிம்பத்தையே தருகிறது.

நான் இதைப் பற்றி எழுத மிகவும் அதிகமான காரியங்கள் உண்டு என்றாலும், நீங்கள் பொருளாதார செழிப்பு உபதேசத்தின் சாராம்சம் என்ன என்று உங்களுக்குச் சற்று விளங்கியிருக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

( இக்கட்டுரையானது பிரான்சிஸ் சான் (FRANCIS CHAN) என்ற தேவ மனிதரின் பின்வரும் இணையதள பக்கத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டு, தமிழ் கிறிஸ்தவர்களுக்காக மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.)


WHAT DO YOU BELIEVE REGARDING THE “PROSPERITY GOSPEL”?
My understanding of that term is that it refers to teachings which imply that if you follow Jesus, He will make you healthy and wealthy. It is often used to attract people to make a decision to follow Jesus so that they can spend the rest of their lives in health and prosperity.

I believe this is a dangerous teaching for several reasons. First and foremost (in my opinion) is that it contradicts the teachings and example of Christ and the apostles. Jesus taught His disciples “If anyone would come after me, let him deny himself and take up his cross and follow me” (Matt 16:24). It was not a call to come and prosper but rather the opposite- a call to come and suffer. The New Testament is full of passages explaining the suffering that comes with a decision to follow Christ. I once gave a sermon where I went through every book of the New Testament and showed how suffering was in every book but one. Jesus was clear that following Him meant forsaking things of this earth to find a treasure far greater (Luke 9:58, Matthew 19:21, Matthew 13:44-46). This was exemplified by the martyred apostles who spent their lives joyfully suffering. Paul speaks about this when he compares his lifestyle of suffering in comparison to false teachers living in luxury (1 Corinthians 4:8-13, 2 Corinthians 4, 11). It is dangerous because it is not the gospel.

Jesus is the greatest prize. He is the bread of life. In John 6, as people were coming to Him looking for another miraculous meal, He refused to give it to them. Instead, He asked them if they wanted Him alone. He refused to be their genie, granting every wish they might have. Jesus let great numbers of people walk away in that moment because they wanted Jesus only if He would provide for them materially (prosperity gospel). He was then left with the disciples who treasured Him regardless of if they were homeless and poor because of it. For the Christian, Jesus is the focus of our affections and aspirations. The prosperity gospel distorts this by putting the focus on what Jesus can do for you rather than the beauty and value of who He is. This results in many people coming to Jesus (or so they think), not because they have fallen in love with Him, hate their sin, and would die for Him, but because they believe He will give them the desires of their heart in health, wealth, and prosperity. This is not Christianity, and if this is the motivation of people “coming to Jesus”, they are not truly Christian.

Another reason this teaching is dangerous is that it gives false hope to listeners that can result in confusion and discouragement. Prosperity preachers often promise greater wealth if their listeners will give more to their ministries. This is never promised in Scriptures. We can never hold God to something that He has not promised. In many impoverished nations, this has resulted in listeners giving their resources without anyone becoming rich besides the preacher. This can lead them into questioning the faithfulness of God. People need to be warned against this kind of teaching so that their faith is not damaged.

The New Testament does not teach that everyone should expect riches on earth. Instead, it teaches that we shouldn’t really care about earthly possessions. We have been given something far greater, so we can be content with basic necessities (1 Timothy 6:8). Jesus taught his disciples to pray “give us this day our daily bread”. We are promised provision, but not riches on earth (Matthew 6:31-33). If we are given more, it just means that we’ve been entrusted to use those resources for His Kingdom (2 Corinthians 8:1-15, Luke 16:1-15). Beware of teachers who spend a lot of time talking about becoming wealthy (1 Timothy 6:10).
God is supremely valuable. In an age of exaggeration, there are no words left to describe His worth. Any teaching that places focus on earthly riches gives a diminished picture of His glory.
There is much more I could write, but I think you get the gist.

Sunday, October 6, 2019

சோர்ந்து போகாதே...


தடைகள் பெருகி தடுமாறும் போது,
ஆதரவின்றி அனாதை போல உணரும்போது,
செய்யாத குற்றம் உன் மேல் சுமரும்போது,
பகைவர்கள் எள்ளி நகையாடும்போது
உதவ வேண்டியவர் உதறிக் கைவிடும்போது
நீ சோர்ந்து போகாதே


யார் இல்லை எனினும் நான் உண்டு
உனக்காக உயிரையே தந்த நான்
உன் வேதனைகளை அறியாதிருப்பேனோ
மீட்பின் வழி திறந்த நான்
சோதனைகளில் உன்னுடனே இருப்பேன்
கவலை மறந்து தோள்களில் சாய்ந்து
அனைத்தையும் என்னிடம் விட்டுவிடு
நான் தரும் சந்தோச சமாதானம்
அதற்கு எதுவுமில்லை சமானம்!
இலவசம்! விலையொன்றுமில்லை
அன்புக்கேது விலை!

இயேசு: வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன். (மத்தேயு 11:28)

Wednesday, May 29, 2019

Music or Missions?


straightonA Challenge to all Worship Leaders, Christian Artists

and Musicians for Jesus.


by Keith Green

For as long as he could remember, the late Keith Green's greatest dream was to be a musical success. After he gave his life to Jesus, however, he felt the need to surrender those aspirations. Ironically, when sometime later he sensed God was directing him to pick these abilities back up, his music soared straight to the top of the contemporary Christian charts. The following message was birthed out of his personal struggle to strike a balance between music and missions, humility and fame.

Today, so many people ask me if I can tell them how they can start or enter into a music ministry. At concerts I get countless questions about this, and I also get lots of letters and even some long-distance phone calls from many people who feel they are only "called" into the music "ministry" One day I began to ask myself why so few have ever asked me how to become a missionary, or even a local street preacher, or how to disciple a new believer. It seems everyone would prefer the "bright lights" of what they think a music ministry would be, rather than the mud and obscurity of the mission field, or the streets of the ghetto, or even the true spiritual sweetness of just being a nobody whom the Lord uses mightily in small "everyday" ways.
Are You Willing?
My answer to their question is almost always the same. "Are you willing to never play music again? Are you willing to be a nothing? Are you willing to go anywhere and do anything for Christ? Are you willing to stay right where you are and let the Lord do great things through you, though no one may seem to notice at all?" They all seem to answer each of these questions with a quick "yes!" But I really doubt if they know what their answer entails.
Star Struck
My dearest family in Jesus...why are we so star struck? Why do we idolize Christian singers and speakers? We go from glorifying musicians in the world, to glorifying Christian musicians. It's all idolatry! Can't you see that? It's true that there are many men and women of God who are greatly anointed to call down the Spirit of God on His people and the unsaved. But Satan is getting a great victory as we seem to worship these ministers on tapes and records, and clamor to get their autographs in churches and concert halls from coast to coast.

Can't you see that you are hurting these ministers? They try desperately to tell you that they don't deserve to be praised, and because of this you squeal with delight and praise them all the more. You're smothering them, making it almost impossible for them to see that it's really Jesus. They keep telling themselves that, but you keep telling them it's really them, crushing their humility and grieving the Spirit that is trying to keep their eyes on Jesus.

Ultimately, what we idolize we ourselves desire to become, sometimes with our whole heart. So a lot of people who want to become just like their favorite Gospel singer or minister, seek after it with the same fervor that the Lord demands we seek after Him! And again, we insult the Spirit of Grace and try to make a place for ourselves, rather than a place for Jesus.
A Thankless Job
How come no one idolizes or praises the missionaries who give up everything and live in poverty, endangering their lives and families with every danger that the "American dream" has almost completely eliminated? How come no one lifts up and exalts the ghetto and prison ministers who can never take up an offering, because if they did they would either laugh or cry at what they'd receive?

How come?

Because (1) we're taught from very early on that comfort is our goal and security… and (2) that we should always seek for a lot of people to like us. Who lives less comfortably and has had less friends and supporters than the selfless missionaries who have suffered untimely, premature deaths trying to conquer souls and nations for the whole glory of God? Do you really believe we're living in the very last times? Then why do you spend more money on Gospel records and concerts than you give to organizations that feed the poor, or to missionaries out in the field?

There are ministries all over the world where "penniless" people are being saved and transformed. They are broken people who have promise and qualities, but just need someone to bring them God's light during the times when their lives seem so completely hopeless.

I repent of ever having recorded one single song, and ever having performed one concert, if my music, and more importantly, my life has not provoked you into Godly jealousy (Romans 11:11) or to sell out more completely to Jesus!

Quit trying to make "gods" out of music ministers, and quit desiring to become like them. The Lord commands you, "Deny yourself take up your cross daily, and follow me" (Luke 9:23). My piano is not my cross, it is my tool. I'd never play it again if God would show me a more effective tool in my life for proclaiming His Gospel.[God gives us each our own unique tools. But we may never use them if we become more interested in someone else's. Seek God, ask Him for His plan for ministry (true, God glorifying ministry) in your life.]
Conclusion
To finish, let me say that the only music minister to whom the Lord will say, "Well done, thy good and faithful servant," is the one whose life proves what their lyrics are saying, and to whom music is the least important part of their life. Glorifying the only worthy One has to be a minister's most important goal!

Let's all repent of the idolatry in our hearts and our desires for a comfortable, rewarding life when, really, the Bible tells us we are just passing through as strangers and pilgrims in this world (Hebrews 11:13), for our reward is in heaven. Let's not forget that our due service to the Lord is "... not only to believe in Him, but also to suffer for His sake"(Phil. 1:29).

Amen. Let us die graciously together and endure to the end like brave soldiers who give their lives, without hesitation, for our noble and glorious King of Light.

Source: https://lastdaysministries.com/Groups/1000086193/Last_Days_Ministries/Articles/By_Keith_Green/Music_or_Missions/Music_or_Missions.aspx

Friday, April 19, 2019

பெரிய வெள்ளிக்கிழமை சொல்லும் செய்தி!



நீயுனக்கு சொந்தமல்லவே மீட்கப்பட்ட பாவி
நீயுனக்கு சொந்தமல்லவே

 அனுபல்லவி

நீயுனக்குச் சொந்தமல்லவே
நிமலன் கிறிஸ்து நாதர்க்கே சொந்தம்: - நீ

சரணங்கள்

1.சிலுவை மரத்தில் தொங்கி மரித்தாரே திரு ரத்தம் ரத்தம்
திரு விலாவில் வடியுது பாரே;
வலிய பரிசத்தால் கொண்டாரே;
வான மகிமை யுனக்கீவாரே - நீ

2. இந்த நன்றியை மறந்து போனாயோ? இயேசுவை விட்டு
எங்கேயாகிலும் மறைந்து திரிவாயோ?
சந்ததமுனதிதயங் காயமும்,
சாமி கிறிஸ்தினுடையதல்லவோ? - நீ

3. பழைய பாவத்தாசை வருகுதோ? பசாசின் மேலே
பட்சமுனக்குத் திரும்ப வருகுதோ?
அழியும் நிமிஷத் தாசை காட்டியே
அக்கினி கடல் தள்ளுவானேன்?

4. பிழைக்கினும் அவர்க்கே பிழைப்பாயே, உலகைவிட்டுப்
பிரியினும் அவர்க்கே மரிப்பாயே,
உழைத்து மரித்தும் உயிர்த்த நாதரின்,
உயர் பதவியில் என்றும் நிலைப்பாய் - நீ

பாடலை எழுதியவர் - தேவசகாயம் உபாத்தியார், சாட்சியாபுரம்

இராகம் - கமாஸ்
தாளம் - ரூபக தாளம்