Before Christ and After Christ

 READ: Isaiah 61,62; Psalms 93; Ephesians 2

SCRIPTURE: Ephesians 2: 1 As for you, you were dead in your transgressions and sins,
2 in which you used to live when you followed the ways of this world and of the ruler of the kingdom of the air, the spirit who is now at work in those who are disobedient.

OBSERVATION: Until recently, people predominantly used the BC (means before Christ and AD (in Latin, it means “in the year of the Lord.”) when they mentioned any date or year. For religious neutrality in saying the years, people now started to use BCE and CE (CE stands for Common Era). Change in the name or abbreviations will not change any truths of the history of the world or Jesus. In his epistles to the Ephesians, Paul presents a picture of the new man who lives in Christ and says the difference between the old sinful life and new life in Christ.

Before we came to Jesus, we were slaves to sin. We were dead in our transgressions and sins (Rom.6:20). Formerly, we did not know God (Gal.4:8) and were in darkness (Eph.5:8). Once, we were not people of God (1 Pet. 2:10). We were under the dominion of darkness (Col.1:13).  Essentially, we were spiritually dead and were deserved to receive God’s wrath. We were away from God as foreigners and aliens to him. Next to God, we know what our past life is. But God who loves us, chosen us to be his children, gave us a new life in Christ. We who were spiritually dead are now alive in Christ.  In Christ, we become a new creation; “The old has gone, the new is here!” (2 Cor.5:17). Our new life in Christ is the gift of God (Eph.2:8). We should not continue to live our former Christless life. Instead, we should have a clear picture of who we are in Christ and live accordingly. As a spiritual exercise, as we read and meditate on the Ephesians, let us write down what we find about ourselves in the epistle.

APPLICATION: I have a new identity and life in Christ. Christ lives in me and enables me to fight against sins and carnal desires. I should not live in my past. I should experience and enjoy Jesus every day. I will/should allow Christ to reign my life, not sins. When Satan reminds me of my past, I need to remember who I am in Christ.  

PRAYER: Father God, thank you for the new life you have given us. Help me to live as your child who fears nothing but God. Holy Spirit, help me to obey God’s commandments. Lord, help me to remember who I am in Christ and apply it in my life to sit and reign with Christ.

- Arputharaj Samuel
+91 9538328573

Day - 275

உங்கள் ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதத்திற்கான ஒரு ஜெபம்

 வாசிக்க: ஏசாயா 57, 58; சங்கீதம் 91; எபேசியர் 1

வேத வசனம்:  எபேசியர் 1: 18. தாம் நம்மை அழைத்ததினாலே நமக்கு உண்டாயிருக்கிற நம்பிக்கை இன்னதென்றும், பரிசுத்தவான்களிடத்தில் தமக்கு உண்டாயிருக்கிற சுதந்தரத்தினுடைய மகிமையின் ஐசுவரியம் இன்னதென்றும்;
19. தாம் கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பி, அவரிடத்தில் நடப்பித்த தமது பலத்த சத்துவத்தின் வல்லமைப்படியே விசுவாசிக்கிறவர்களாகிய நம்மிடத்திலே காண்பிக்கும் தம்முடைய வல்லமையின் மகா மேன்மையான மகத்துவம் இன்னதென்றும், நீங்கள் அறியும்படிக்கு, அவர் உங்களுக்குப் பிரகாசமுள்ள மனக்கண்களைக் கொடுக்கவேண்டுமென்றும் வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்.

கவனித்தல்:   நாம் ஒரு பிரச்சனையின் நடுவில் இருக்கும்போது, அப்பிரச்சனையைத் தீர்க்க வேண்டி நாம் ஊக்கமாக ஜெபிப்போம். பெரும்பாலான நேரத்தில், நம் ஜெபங்கள் நம் வாழ்க்கைச் சூழ்நிலைகளில் இருந்தே வருகின்றன. ரோமில் வீட்டுக்காவல் வைக்கப்பட்டிருந்த போது, அவர் எபேசு சபைக்கு எழுதின நிருபம்  அவருடைய “சிறைச்சாலை நிருபங்களில்” ஒன்று ஆகும். ஆயினும், தான் சிறையில் இருந்த நாட்களில் பவுல் ஒரு போதும் தனக்கு விடுதலை உண்டாக வேண்டும் என ஜெபித்தது கிடையாது. அதற்குப் பதிலாக, விசுவாசிகளின் மனக்கண்கள் திறக்கப்படும்படி அவர்களுக்காக ஒரு அர்த்தம் பொதிந்த ஜெபம் ஒன்றை ஏறெடுக்கிறார். வேறு விதமாக சொல்வதானால், கர்த்தருக்குள் தங்களுக்கு இருக்கும் ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களை அறிந்து கொள்ளும்படி அவர்கள் ஆன்மீகக் கண்களை உடையவர்களாகும்படி பவுல் ஜெபிக்கிறார். இங்கே மனக்கண்கள் என்பது மனித சரீரத்தின் ஒரு உறுப்பைக் குறிக்கிறதாக நாம் பொருள் கொள்ளக் கூடாது. “மனக் கண்கள் என்பது ஆழமான புரிதலைக் குறிக்கிறது” என ஒரு போதக நண்பர் சொல்கிறார். கிறிஸ்துவில் நமக்கிருக்கும் ஆசீர்வாதங்களை பார்க்கும்படி நம் மனக்கண்களுக்கு வெளிச்சத்தை அல்லது பிரகாசத்தை பரிசுத்த ஆவியானவர் தருகிறார். பரிசுத்த ஆவியானவர் ஞானத்தையும், தெளிவையும் அருளுகிற ஆவியானவர் என்றும், சகலத்தையும் போதித்து, நம்மை சகல சத்தியத்திற்குள்ளும் நடத்துகிறவர் என்றும் வேதம் சொல்கிறது ( ஏசாயா 11:2; யோவான் 14:2-26; 16:12-14).  நாம் தேவனையும், தேவன் நமக்காக வைத்திருக்கும் திட்டங்களையும் அறிந்து கொள்வதற்கு, நம்மனைவருக்கும் “ஞானத்தையும் தெளிவையும் அருளும் ஆவியானவர் அவசியம் தேவை.

இங்கு, விசுவாசிகள் மூன்றுகாரியங்களை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என விரும்புகிறார்: தேவனுடைய அழைப்பினால் உண்டாகும் நம்பிக்கை, நம் சுதந்திரத்தினுடைய மகிமையின் ஐசுவரியம், மற்றும் மகா மேன்மையான அவருடைய மகத்துவ வல்லமை. கிறிஸ்துவில் நாம் நம்பிக்கை உடையவர்களாக இருக்கிறோம்; கிறிஸ்துவே நம் நம்பிக்கையாக இருக்குகிறார். அவருக்குள், அநம் நித்திய வாழ்க்கைக்கான நம்பிக்கை உடையவர்களாக இருக்கிறோம். 14ஆம் வசனத்தில், ”ஆவியானவர் நம்முடைய சுதந்தரத்தின் அச்சாரம்” என்று பவுல் கூறுகிறார். கிறிஸ்துவில், நாம் தேவனுடைய மகிமையான சுதந்திரத்தைப் பெறுகிறோம். நாம் தேவனை விசுவாசிக்கும்போது, தேவன் நமக்கு அவ ருடைய மகத்துவமான வல்லமையைத் தருகிறார், அது இயேசுவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பி, தேவனுடைய வலது பரிசத்தில் அவரை அமர வைத்த அதே மகத்துவ வல்லமை ஆகும். நம் மனித ஞானத்தில் இருந்து நாம் இந்த மூன்று காரியங்களையும் பற்றி முழுமையாக விளக்க முடியாது. தேவன் நமக்கு பிரகாசமான மனக்கண்களைத் தரும்போது, பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவனுடைய இரகசியங்களைப் புரிந்து கொள்ள நமக்கு உதவுகிறார். தேவன் தம்மை விசுவாசிக்கிறவர்கள் அனைவரும் தன்னை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என விரும்புகிறார் என்பது ஆச்சரியமான ஒரு உண்மை ஆகும்.

பயன்பாடு: கிறிஸ்துவிடம் வருவதற்கு முன்பு, நான் அந்தகாரமான ஒரு இருளில் இருந்தேன். ஆனால் இப்பொழுதோ, ஒளியின் பிள்ளைகளில் ஒருவராக நான் இருக்கிறேன். என் வாழ்க்கை மற்றும் எதிர்காலத்திற்கு இந்த உலகமானது எந்த நம்பிக்கையையும் தருவதில்லை. ஆனால் இயேசுவோ நித்தியத்திற்கான நம்பிக்கையை எனக்குத் தருகிறார். அவரே என் நம்பிக்கை. எனக்குள் இருக்கிற கிறிஸ்துவானவர் மகிமையின் நம்பிக்கையாக இருக்கிறார். நான் தேவனுக்கு சுதந்திரரும் கிறிஸ்துவுக்கு உடன் சுதந்தரருமாக இருக்கிறேன். தேவனுடைய இராஜ்ஜியமாகிய கிறிஸ்துவின் ராஜ்ஜியத்தில் நித்திய சுதந்திரம் உடையவனாக நான் இருக்கிறேன்.

ஜெபம்:  தந்தையாகிய தெய்வமே, உம் பிள்ளையாக இருக்கவும் உம் நாமத்துக்குப் புகழ்ச்சியாக ஒரு பரிசுத்த வாழ்க்கையை வாழவும் என்னை அழைக்கும் உம் அழைப்புக்கு நன்றி. கர்த்தாவே, இன்று என் வாழ்வில் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமையை அனுபவிக்க  உதவியருளும். பரிசுத்த ஆவியானவரே, அனுதினமும் நான் தேவனைச் சிறந்த முறையில்  காண என் மனக்கண்களைத் திறந்தருளும். ஆமென்

- அற்புதராஜ் சாமுவேல்
+91 9538328573

Day - 274

A Prayer for your spiritual blessing

 READ: Isaiah 59,60; Psalms 92; Ephesians 1

SCRIPTURE: Ephesians 1: 18 I pray that the eyes of your heart may be enlightened in order that you may know the hope to which he has called you, the riches of his glorious inheritance in his holy people,
19 and his incomparably great power for us who believe.

OBSERVATION: When we are in the midst of a problem, we earnestly pray for a solution that solves it. Most of the time, our prayers come from our life situations. Paul’s epistle to Ephesians is one of the prison epistles he wrote when he was under house arrest in Rome. However, Paul never prayed for his deliverance during his imprisonment. Instead, he prays a profound prayer for the believers that the eyes of their hearts may be enlightened. In other words, Paul prays that they might have spiritual eyes to see their spiritual blessings in the Lord. Here, the eyes of one’s heart do not refer to a literal organ of our human body. A pastor friend says, “The eyes of our heart refers to a deep-seated understanding.” Holy Spirit illuminates and enlightens our hearts to see the spiritual blessings we have in Christ. The Bible says Holy Spirit is the spirit of wisdom and revelation who teaches us everything and guides us into all the truth (Isa. 11:2; John 14:25–26; 16:12–14). We all need the “Spirit of wisdom and revelation” to know God and his plans for us.  

Here, Paul wants the believers to know of three things:  the hope of God’s calling, the riches of his glorious inheritance, and his great power for us. We have hope in Christ; Christ is our hope. In him, we have hope for our eternal life. In verse 14, Paul says, Holy Spirit “is a deposit guaranteeing our inheritance.” In Christ, we receive God’s glorious inheritance. When we believe God, God gives us his great power, the same power that raised Jesus from the dead and seated him at the right hand of God. We cannot fully explain and understand these three things from our human wisdom. When God enlightens the eyes of our hearts, Holy Spirit helps us to understand the heavenly secrets. It is an amazing truth that God wants everyone who believes in him to know him.

APPLICATION: Before coming to Christ, spiritually, I was in darkness. But now, I am one among the children of light. The world does not offer any hope for my life and future. But Christ gives me hope of eternity, and he is my hope. Christ in me is the hope of glory. I am an heir of God and co-heir with Christ. I have an eternal inheritance in the kingdom of Christ and of God.

PRAYER: Father God, thank you for your call to be your child and to live a holy life that praises your name. Lord, help me to experience the power of Jesus’ resurrection in my life today. Holy Spirit, open the eyes of my heart to know God better every day. Amen.

- Arputharaj Samuel
+91 9538328573

Day - 274

Law of Christ that compels us to love

 READ: Isaiah 57,58; Psalms 91; Galatians 6

SCRIPTURE: Galatians 6: 1 Brothers and sisters, if someone is caught in a sin, you who live by the Spirit should restore that person gently. But watch yourselves, or you also may be tempted.
2 Carry each other’s burdens, and in this way you will fulfill the law of Christ.

OBSERVATION: “Would a Christian sin?” is one of the frequently asked questions among Christians. Sometimes, we hear and see the fall of Christians who were once very passionate about serving the Lord. Even in our local churches, we may see such Christians who failed to safeguard themselves against sins. How do we handle such Christians? In general, when a person is caught in a sin, people will be ready to destroy his/her life, as the Pharisees did in Jesus’ time (John 8:4-5). That is what legalism tells people. In Gal.6:1, Apostle Paul does not say about a habitual sinner who deliberately/willingly sins against the Lord. Here, he gives some practical suggestions to the Galatians who were misguided by the Judaizers or legalists who emphasized following the law of Moses. It is an important area that every Christian and church should be aware of to help Christians who struggle with sinful thoughts and traps.

People may say how shall we tolerate such a person who is caught in sin or some will try to save the person from any severe punishment. Instead of taking any biased decisions, it is our responsibility to restore such sinner(s) and help them to come back to Christ. In Gal.5, Paul tells Galatians to  “walk by the Spirit”; He contrasts the acts of the flesh and the fruit of the Spirit. In Gal.6, he calls those who “live by the spirit” to show the fruit of the Spirit to restore the person who is caught in a sin. Some may think, it is the responsibility of church leaders or powerful persons in the church to handle that person. As Christians, we are all members of one body in Christ. The Christian life is against selfish life; it is a self-denying life. We are called to serve one another (Gal.5:13). We are to “carry each other’s burdens.” At the same time, we need to be watchful in our walk with the Lord to protect us from any sinful temptations. Those who are standing firm should be careful not to fall (1 Cor.10:12).

By helping a fellow Christian, caring for each others’ burdens, Paul says we fulfill the law of Christ. Old Testament Law prescribes punishment to those who violate it. The law of Christ commands us to show love to rebuild and restore a person. It is easy to blame a person for his/her sin and punish them. Let us consider: If Jesus asks us the same thing that he told the teachers of the law and the Pharisees, what would be our response? (Jn.8:4). Let us remember what Jesus did and told to Peter when he predicted his denial: Jesus prayed for Peter that his “faith may not fail” and told him, “when you have turned back, strengthen your brothers” (Luke.22:31, 32). It is interesting to read that in the preceding verses of Jesus’ prediction, Jesus says about his new command of loving one another (Jn.13:34-35). As Jesus’ disciples, let us love one another and build a community of love.  

APPLICATION: When I come to know about a Christian friend’s or believer’s sin, I should not put up with it but should show him/her Christ’s love that would help to come back to the Lord. My priority should be fulfilling the law of Christ than condemning or punishing them. As a Christian, I should not gratify the desires of the flesh.  I should live by the Spirit.

PRAYER: Father God, thank you for your word that leads me to your love and light. Jesus, help me to love one another just as you love me. Lord, help me to keep in step with the Spirit and to live by the Spirit. Amen.

- Arputharaj Samuel
+91 9538328573

Day - 273

கிறிஸ்துவின் பிரமாணம் அன்பு செய்ய நம்மை நெருக்கி ஏவுகிறது

 வாசிக்க: ஏசாயா 57, 58; சங்கீதம் 91; கலாத்தியர் 6

வேத வசனம்:  கலாத்தியர் 6: 1. சகோதரரே, ஒருவன் யாதொரு குற்றத்தில் அகப்பட்டால், ஆவிக்குரியவர்களாகிய நீங்கள் சாந்தமுள்ள ஆவியோடே அப்படிப்பட்டவனைச் சீர்பொருந்தப்பண்ணுங்கள்; நீயும் சோதிக்கப்படாதபடிக்கு உன்னைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிரு.
2. ஒருவர் பாரத்தை ஒருவர் சுமந்து, இப்படியே கிறிஸ்துவினுடைய பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுங்கள்.

கவனித்தல்:  ”ஒரு கிறிஸ்தவர் பாவம் செய்வாரா?” என்பது கிறிஸ்தவர்களிடையே அடிக்கடிக் கேட்கப்படும் கேள்விகளில் ஒன்று ஆகும். ஒரு காலத்தில் கர்த்தருக்காக வைராக்கியமாக இருந்த கிறிஸ்ஹவர்களின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய செய்திகளை நாம் அவ்வப்போது கேள்விப்படவும் பார்க்கவும் செய்கிறோம். நம் உள்ளூர் சபைகளில் கூட, பாவங்களுக்கு எதிராக தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளாத கிறிஸ்தவர்களை நாம் காணக் கூடும்.  அப்படிப்பட்ட கிறிஸ்தவர்களை நாம் எப்படி நடத்துவது? பொதுவாக, ஒருவர் பாவம் செய்து மாட்டிக் கொள்ளும்போது, இயேசுவின் காலத்தில் பரிசேயர்கள் செய்தது போல,  அவருடைய வாழ்க்கையையே அழித்துப் போட மக்கள் தயாராக இருப்பார்கள் (யோவான் 8:4-5).  சட்ட நெறிவாதம் மக்களுக்குச் சொல்வதும் அதுதான். கலாத்தியர் 6:1ல், கர்த்தருக்கு எதிராக வேண்டுமென்றே தொடர்ந்து முழு விருப்பத்துடன் பாவம் செய்கிற ஒருவரைப் பற்றி பவுல் சொல்ல வில்லை. நியாயப்பிரமாணப் போதகர்களால் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தைப் பின்பற்றவேண்டும் என்று போதிக்கப்பட்டு, தவறாக வழிநடத்தப்பட்ட கலாத்திய சபைக்கு, பவுல் சில நடைமுறை ஆலோசனைகளைத் தருகிறார். இது பாவச் சிந்தனைகள் மற்றும் பாவ வலைகளுடன் போராடிக்கொண்டிருக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கு உதவும்படி ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் சபையும் அறிந்திருக்க வேண்டிய முக்கியமான ஒன்று ஆகும்.  

பாவத்தில் அகப்பட்ட ஒருவரை எப்படி சகித்துக் கொள்வது என்று மக்கள் சொல்லக் கூடும் அல்லது அவரை கடும் தண்டனையில் இருந்து காப்பற்ற சிலர் முயற்சி செய்யக் கூடும். பாரபட்சமான முடிவுகளை எடுப்பதற்குப் பதிலாக, அப்படிப்பட்ட பாவம் செய்தவர்களை சீர் பொருந்தப் பண்ணுவதும், கிறிஸ்துவிடம் அவர்கள் திரும்பி வரும்படி உதவுவதும் நம் பொறுப்பு ஆகும். கலாத்தியர் 5ஆம் அதிகாரத்தில், ஆவியினால் நடத்தப்படும்படி, பவுல் கலாத்தியர்களிடம் கூறுகிறார். அவர் மாம்சத்தின் கிரியைகளையும் ஆவியின் கனியையும் வேறுபிரித்துக் காண்பிக்கிறார். கலாத்தியர் 6 இல், ஆவிக்கேற்றபடி வாழ்கிறவர்கள் ஆவியின் கனியை வெளிப்படுத்தி, பாவத்தில் அகப்பட்டவரை அவர்கள் வந்து சீர்பொருந்தப் பண்ணும்படி/சரிசெய்ய அழைக்கிறார். அப்படிப்பட்ட நபரை கையாளுவது சபைத் தலைவர்களின் அல்லது சபையில் சக்திவாய்ந்த மனிதர்களின் பொறுப்பு என்று சிலர் நினைக்கக் கூடும். கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் கிறிஸ்துவில் ஒரே சரீரத்தின் வெவ்வேறு அவயவங்களாக இருக்கிறோம். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை சுயநல வாழ்க்கைக்கு எதிரானது. அது சுயத்தை மறுக்கும்/வெறுக்கும் ஒரு வாழ்க்கை ஆகும். நாம் ஒருவருக்கொருவர் ஊழியம் செய்யும்படி அழைக்கப்பட்டிருகிறோம் (கலா.5:13). நாம் ஒருவர் பாரத்தை ஒருவர் சுமக்க வேண்டும்.  அதே வேளையில், கர்த்தருடனான நம் நடையில் கவனமுள்ளவர்களாக இருந்து, பாவச் சோதனைகளுக்கு எதிராக நம்மைக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும். நிற்கிறவர்கள் விழாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருக்க வேண்டும் ( 1 கொரி.10:12).

சக கிறிஸ்தவருக்கு உதவுவதன் மூலம், ஒருவருடைய பாரத்தை ஒருவர் சுமப்பதன் மூலம், நாம் கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுகிறோம் என்று பவுல் சொல்கிறார்.  நியாயப்பிரமாணமானது அதை மீறுகிறவருக்கு தண்டனை கொடுக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறது. கிறிஸ்துவின் பிரமாணமோ அவரிடம் அன்பு காண்பித்து, அவர்களை திரும்ப கட்டி எழுப்பவும், சீர்பொருந்தவும் பண்ணும்படி சொல்கிறது. ஒருவரை அவருடைய பாவத்திற்காக குற்றம் சாட்டி, தண்டிப்பது எளிது. வேதபாரகர் மற்றும் பரிசேயர்களிடம் அன்று இயேசு சொன்னதை நம்மிடமும் கேட்பார் எனில், நம் பதில் என்னவாக இருக்கும் (யோவான்.8:4) என்பதை நாம் யோசித்துப் பார்ப்போம். பேதுரு தன்னை மறுதலிப்பது குறித்து முன்னறிவித்த போது இயேசு செய்தவைகளை, அவனிடம் சொன்னவைகளை நினைத்துப் பார்ப்போம்: இயேசு பேதுருவின் விசுவாசம் ஒழிந்து போகாதபடிக்கு ஜெபித்தார்; “நீ குணப்பட்ட பின்பு உன் சகோதரரை ஸ்திரப்படுத்து” என்று சொன்னார் (லூக்கா 22:31-32).  இயேசுவின் முன்னறிவிப்புக்கு முன்பதாக வரும் வசனங்களில், ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருக்க வேண்டும் என்ற தன் புதிய கற்பனையைப் பற்றி இயேசு சொல்வது மிகவும் சுவராசியமானது ஆகும் (யோவான் 13:34-35).  இயேசுவின் சீடர்களாக, நாம் ஒருவரை ஒருவர் நேசித்து, ஒரு அன்பின் சமுதாயத்தை கட்டி எழுப்புவோம்.

பயன்பாடு:  ஒரு கிறிஸ்தவ நண்பர் அல்லது விசுவாசியின் பாவத்தைக் குறித்து அறிய நேரிடும்போது, நான் அதைச் சகித்துக் கொள்ளாமல், அவர் கர்த்தரிடம் திரும்பவும் வர உதவும் படி கிறிஸ்துவின் அன்பை அவரிடம் காட்ட வேண்டும். அவர்களைக் கண்டிப்பது மற்றும் தண்டிப்பதைக் காட்டிலும் கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு நான் முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும். ஒரு கிறிஸ்தவராக, நாம் மாம்சத்தின் இச்சைகளை நிறைவேற்ற இடம் கொடுக்கக் கூடாது. நாம் ஆவிக்கேற்றபடி வாழ வேண்டும்.  

ஜெபம்:  தந்தையாகிய தெய்வமே, உம் அன்பிற்கும், வெளிச்சத்திற்கும் வழிநடத்தும் உம் வார்த்தைக்காக நன்றி. இயேசுவே, நீர் என்னை நேசிப்பது போலவே நானும் ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருக்க எனக்கு உதவும். கர்த்தாவே, ஆவிக்கேற்றபடி வாழவும், பரிசுத்த ஆவியினால் வழிநடத்தப்படுகிற வாழ்க்கையை வாழவும் எனக்கு உதவியருளும். ஆமென்.

- அற்புதராஜ் சாமுவேல்
+91 9538328573

Day - 273